http://www.dudeweb.com Filmkritieken van the Dude en anderen 120 http://www.dudeweb.com/show.php?view=movie&item_id=2837Indrukwekkende film van regisseur Tom Ford. Het is begin jaren zestig. De docent Engels George tracht over zijn grote liefde heen te komen door over te gaan tot de orde van de dag. Maar dat valt hem steeds zwaarder. We volgende de erudiete vrijgezel op de laatste dag van zijn leven. Of is dat slechts schijn en leidt de regisseur ons om de tuin? Met flashbacks krijgt de kijker te zien wat voorafging. De enigen die er in slagen wat licht aan te brengen in George zijn zwart-grijze bestaan zijn een leerling in zijn klas en zijn buurvrouw en ex-vriendin Charlie (Julianne Moore). Alle rollen zijn goed bezet maar Colin Firth speelt de rouwende vrijgezel zo magistraal dat hij er een Oscar voor verdient. De schijnbare uitzichtloosheid van George zijn leven, zijn lusteloosheid en het feit dat hij zich daar bij lijkt te hebben neergelegd, staan in groot contrast met de achtergrond die dient als het decor van het verhaal. Het Los Angeles van begin jaren zestig: de huizen, de auto's, de kleren, de sigarettenautomaten, de kleuren en het design zijn een lust voor het oog. Ook met Nicholas Hoult en Matthew Goode. Gebaseerd op de gelijknamige roman van Christopher Isherwood.filmkritiekenNomad-2837@http://www.dudeweb.com/Thu, 25 Feb 2010 23:42:04 GMThttp://www.dudeweb.com/show.php?view=movie&item_id=2835A Serious Man (2010) van Ethan en Joel Coen is een zwarte komedie die zich afspeelt in een Joods-Amerikaans milieu aan het begin van de jaren zeventig waarin wiskundeleraar Larry Gopnik er geleidelijk achterkomt dat goed gedrag niet loont. Nadat een Koreaanse student de docent tevergeefs heeft gesmeekt om zijn tentamencijfer om te buigen naar een voldoende vind Larry Gopnik (Michael Stuhlbarg) een envelop met een aardige som geld op zijn bureau. Hij probeert direct de afzender te achterhalen om het geld te retourneren. Ondertussen vertelt zijn vrouw dat ze hem verlaat voor een ander. Larry's leven staat op zijn kop maar de rust om het te verwerken wordt hem niet gegund. De egoïstische kinderen leiden hun eigen leventje en tonen geen enkel mededogen met hun vader. Om de situatie te compliceren woont ook Larry's broer Arthur tijdelijk bij het gezin in, een werkloze dialysepatiënt die een vaag wiskundig systeem probeert te bedenken om te winnen bij het gokken. Op aandringen van zijn echtgenote neemt Larry zijn intrek in een motel. Tussen de taferelen door wordt Larry door de naakt zonnende buurvrouw geconfronteerd met zijn seksuele frustratie, moet hij even bij de dokter langs voor een onderzoekje en staat hij op de nominatie voor een vaste betrekking op de school waar hij les geeft. Het venijn zit hem in het gegeven dat de sullige Larry zich door iedereen laat doodknuffelen en met vriendelijke woordjes over zich heen laat lopen. Hij is te aardig om mensen keihard de waarheid te zeggen. Als zich in het kielzog van de relationele ellende ook financiële problemen aandienen wordt de verleiding om het smeergeld van de gezakte leerling aan te nemen groter. De gesprekken die Larry in het kader van geestelijke bijstand voert met drie verschillende rabbi’s zijn uiterst vermakelijk. Alle geestelijken sturen hem op hun eigen wijze het bos in met een boel metafysische lariekoek. Regisseurs Larry en Ethan Coen laten duidelijk blijken dat ze niks ophebben met het geloof. Ook wanneer zij Larry’s vrouw ineens religieuze laten uitkramen. Voordat de broertjes Coen de kijker deelgenoot maken van Larry’s verhaal brengen zij hem in verwarring met een jiddisch gesproken voorfilmpje waarin een vermoedelijke verre voorouder van Larry Gopnik in Wit-Rusland een rabbi doodsteekt. Is Larry’s ellende een straf van god? Of is het gewoon het leven zoals het is: onredelijk en onvoorspelbaar? Aan het einde van de film belt Larry’s dokter hem met het verzoek om even te komen praten over het medische onderzoekje. Tezelfdertijd zien Larry’s zoon en zijn klasgenoten een dreigende wolk in de richting van hun school komen.filmkritiekenNomad-2835@http://www.dudeweb.com/Thu, 18 Feb 2010 11:11:23 GMThttp://www.dudeweb.com/show.php?view=movie&item_id=2832Puissant rijke industrieel Stanislaff Graff (Yvan Attal) wordt ontvoerd door professionele nietsontziende gijzelnemers die een 50 miljoen losgeld eisen. Om hun eis kracht bij te zetten sturen zij de familie een vinger van de gijzelaar. Rapt (2009) is geen standaard gijzeldrama omdat regisseur Lucas Belvaux niet zoals gebruikelijk de boeven en de politie tegenover elkaar zet, maar juist inzoomt op de onenigheid tussen de familie, de politie en de raad van bestuur van het conglomeraat waarvan de gijzelaar president is. Het meningsverschil betreft de manier waarop de gijzelnemers tegemoet moeten worden getreden en de kwestie of, en hoeveel losgeld er moet worden betaald. De echtgenote van de gijzelaar wil het losgeld betalen zodat zij haar man terugkrijgt terwijl het miljoenenbedrijf een afweging maakt tussen de hoogte van het losgeld en één mensenleven. De politie heeft weer een ander belang, namelijk het vangen van de daders. Door zich te richten op de beweegredenen en de hieruit volgende discussies tussen familie, politie en bedrijf smeert de Franse regisseur een dikke intellectuele laag over wat anders een spannend maar alledaags gijzeldrama zou zijn geweest. Tegelijkertijd is de kijker getuige van de impact die de tabloid press heeft op de gijzelaar en zijn gezin wanneer het verborgen privéleven van de gegijzelde industrieel in de bladen breed wordt uitgemeten. Emoties en rationele overwegingen van de betrokkenen worden in Rapt door Belvaux vaardig geanalyseerd. Een ijzige koude, die van de maatschappelijke ratio, nestelt zich in dit spannende ontvoeringsdrama over de illusionaire geborgenheid van het gezinsgeluk.filmkritiekenNomad-2832@http://www.dudeweb.com/Tue, 16 Feb 2010 11:11:12 GMThttp://www.dudeweb.com/show.php?view=movie&item_id=2788Vermakelijk en onderhoudend, deze Tarantino. Echt aanstoot geven doet hij niet. Wel enkele herkenbare Tarantineske eigenschappen: Sterke dialogen en (onverwachte) gewelddadige scènes. Heb hem thuis op de bank gezien, zou er ook niet voor naar de bios gaan.filmkritiekenThe Dude-2788@http://www.dudeweb.com/Mon, 15 Feb 2010 15:21:53 GMThttp://www.dudeweb.com/show.php?view=movie&item_id=2829Uit Denemarken komt die andere gevangenisfilm, R, die in niets onderdoet voor zijn Franse tegenhanger Un Prophète. De films hebben veel overeenkomsten. Ook in R moet een kleine crimineel zich in de bak staande weten te houden tussen de zware jongens. De intimidatie, de voortdurende dreiging, het geweld en de vernedering alsmede de noodgedwongen gewiekstheid van de nieuweling als overlevingsstrategie worden in R en Un Prophète vergelijkbaar over de bühne gebracht. Maar waar de Franse film een geraffineerde cinematografisch oogstreling is - waarin de held tegen een achtergrond van droomsequenties opklimt in de hierarchie van de onderwereld - houdt je bij R van begin tot eind je adem in. De geblondeerde hoofdpersoon Rune is handig genoeg om zijn verblijf in de gevangenis voor een tijdje te veraangenamen, maar hij mist het gogme, en wellicht ook het geluk, van zijn Franse tegenhanger Malik in Un Prophète. Rune's carriere verloopt minder fortuinlijk en dat wordt erger als hij een cruciale inschattingsfout maakt. De beklemmende grauwheid en de realistische sfeer van R is te danken aan het documentaireverleden van regisseur Michael Noer die R met Tobias Lindholm maakte. Eerder maakten de twee samen al een korte film. Zeer overtuigende hoofdrol van Pilou Asbaek als de continu in het nauw zittende Rune. Alle lof voor het schitterende camerawerk van Magnus Nordenhof Jönk dat de claustrofobische sfeer versterkt. Een aantal bijrollen wordt ingevuld door ex-gedetineerden en ex-bewakers. Ook een bijrol als zware jongen van regisseur/acteur Omar Shargawi die in 2008 op het International Film Festival Rotterdam een Tiger Award in de wacht sleepte met zijn film Go With Peace Jamil. R had die aanmoedigingsprijs in Rotterdam wat mij betreft in 2010 mogen winnen maar het bleef bij een nominatie.filmkritiekenNomad-2829@http://www.dudeweb.com/Sat, 13 Feb 2010 17:28:47 GMThttp://www.dudeweb.com/show.php?view=movie&item_id=2817Un prophète is een heel fraai gevangenisdrama (4,5 sterren). Er schijnt nog zo'n goed gevangenisdrama aan te komen, een Deense film genaamd R, bij het IFFR onlangs in premiere gegaan. filmkritiekenCamstar-2817@http://www.dudeweb.com/Fri, 12 Feb 2010 15:58:29 GMThttp://www.dudeweb.com/show.php?view=movie&item_id=2828De schrijver zal zich vast niet omdraaien in zijn graf, maar dit deel is veel minder spannend en doordacht dan het eerste deel. Sterker nog, enige spanningsboog is ver te zoeken, misschien wel omdat we te veel weten? Om er achter te komen waar het werkelijk aan ligt zal ik de boeken moeten gaan lezen, heb ik geen zin in. Wel heel merkwaardig is dat dit tweede deel andere scenaristen én een andere regisseur hebben dan het eerste deel. Hoe luidt dat spreekwoord ook al weer? Juist ja, never change a winning team. Het derde deel is voor de verliezers en zal ook geen superfilm zijn. Aldus Camathustra.filmkritiekenCamstar-2828@http://www.dudeweb.com/Fri, 12 Feb 2010 15:56:14 GMThttp://www.dudeweb.com/show.php?view=movie&item_id=2834Intelligente middleclass bakvis laat zich inpalmen door wereldse gozer die haar doet beseffen hoe saai een leventje als Oxford-studenet zal worden en daarmee in een spagaat komt. Speelt in de early sixties denk ik, wat de zaak wel wat leuk cachet geeft. Sarsgaard speelt wel een enorme sul.filmkritiekenThe Dude-2834@http://www.dudeweb.com/Thu, 11 Feb 2010 21:38:02 GMThttp://www.dudeweb.com/show.php?view=movie&item_id=2833De bekende monsieur Hulot raaks verstrikt in een in 1967 hypermodere kantoorwijk met betonnen kolossen, cubicles, glas, staal en onbegrijpelijke techniek. Bevat enkele leuke grappen, en uiteraard zien we in deze film van 40 jaar geleden veel dat in onze wereld alom tegenwoordig is. Dat maakt het een waardevolle film. Helaas maakt de langdradigheid de film ook saai. En Tati's terugkerend afwijzen van vooruitgang doet toch ook denken aan iemand die niet met zijn tijd mee kan gaan. Niet alle vooruitgang is slecht...filmkritiekenThe Dude-2833@http://www.dudeweb.com/Thu, 11 Feb 2010 09:17:37 GMThttp://www.dudeweb.com/show.php?view=movie&item_id=2832Uitstekende Franse ontvoeringsfilm film die het midden houdt tussen actiefilm en psychologisch drama. Stanislas Graff, telg uit een Frans industrieel geslacht, leidt een concern van 130.000 man en komt regelmatig bij minsters en de président over de vloer. Uitstekend doelwit om te ontvoeren, en dat gebeurt dan ook. In de weken die volgen wordt geprobeerd het losgeld van 50 mln bij elkaar te sprokkelen, een bedrag dat ook deze familie niet zomaar ophoest. Had wel gekund,maar de geheime vierde en vijfde levenswandel die Stanislas erop na hield (Na gezin, werk en de jacht) deden het familievermogen wat slinken. De roddel- en sensatiebladen die op de ontvoeringszaak gedoken zijn toveren van alles boven water. En tot overmaat van ramp gaat de afwikkeling van de zaak ook helemaal niet van een leien dakje, de politie, het concern en de familie lijken tegenstrijdige belangen te hebben. Uitstekend spel van eigenlijk iedereen: Politieagenten, collega's, gezinsleden, maar bovenal Yvan Attal die de ontvoerde Stanislas Graff speelt. Daarnaast heeft deze film een extra aspect dat hem tot een kwaliteitsfilm maakt. In dat geval is dat de entourage rondom Stanislas, een klassieke omgeving van oud geld, aristocratie. Dat wordt zo goed uitgebeeld: Je ziet het aan de gebouwen, maar vooral aan de acteurs en actrices. Stanislas zelf, zijn vrouw, zijn moeder, de mede-directeuren, managers en politici die getoond worden, de maniertjes, het mooie Frans dat gesproken wordt... iedereen heeft die wat afstandelijke, licht ijzige en hautaine vanzelfsprekendheid van 'klassieke hogere kringen', op de twee nog onbedorven dochters na. Maar die bederf je dan ook niet voor hun 18e. Het klopt gewoon a-lle-maal, een heel grote verdienste van Belvaux. Damn, waarom wordt zoiets toch niet in Nederland gemaakt.filmkritiekenThe Dude-2832@http://www.dudeweb.com/Fri, 05 Feb 2010 11:01:33 GMThttp://www.dudeweb.com/show.php?view=movie&item_id=2831Docent aan (waarschijnlijk) een universiteit rondom Chicago verliest zijn vrouw en besluit met zijn 2 dochters in Genua, Italië, te gaan wonen. Jongste dochter worstelt met verlies moeder, oudste dochter ontdekt de liefde / sex. Deze film zit zo vol met slappe clichés dat je je er al snel aan stoort. Een Amerikaan die 'wel even' een betrekking regels aan een buitenlandse universiteit, natuurlijk een appartement in de mooie oude binnenstad krijgt, colleges met van die 'leuke geëxalteerde' Italianen over 'identiteit', de overal aanwezige Italiaanse scooterista's, romantische nauwe straatjes. Krijg het idee dat dit weer een film is van de categorie "gesubsidieerde Europese cultuurliefhebbers". En een Colin Firth die helemaal niet kan overtuigen. filmkritiekenThe Dude-2831@http://www.dudeweb.com/Wed, 03 Feb 2010 11:41:31 GMThttp://www.dudeweb.com/show.php?view=movie&item_id=2817Behoorlijk op het verkeerde been gezet, dat was ik door de voorstukjes en de titel. Ik dacht dat de film zou verhandelen over een Arabier die in de gevangenis ging radicaliseren. Niet dus. Malik wordt gevangen gezet zonder dat we te zien krijgen waarom. Op het eerste gezicht lijkt hij niet echt een ras-crimineel. Dat is dan ook de reden dat hij in de gevangenis niet in één van de reeds aanwezige groepen hoort, en daar maakt de Corsicaanse gang-leider Luciano handig gebruikt van: Hij dwingt Malik vieze klusjes op te knappen voor hem en zijn Italiaans sprekende clan. Van de bewakers hoeft hij geen hulp te verwachten,die zijn in handen van Luciano. Gaat allemaal niet gepaard met zachtzinnigheid. Langzaam ontpopt Malik zich als een handige schaakspeler tussen diverse groepen in de gevangenis: De Corsicanen, een in drugs handelende zigeuner, en een groep arabieren, 'de baardapen'. Wat volgt is een spannend, rauw avontuur over de transformatie van een onschuldig lijkende jongeman in een intelligente crimineel. De titel 'Un prophète' is mij niet geheel duidelijk, of het moet aan één scène zitten waar een droom van Malik werkelijkheid wordt. Of.... moet men wat moeite doen en in de regisseur van deze film de profeet zien die de transformatie toont van Italiaanse criminelen naar Arabische? Of wellicht van de hele westerse cultuur naar de Arabische? Dan had ik de film liever "Le Message" genoemd, naar het gelijknamige nummer van Grandmaster Flash and the Furious Five... Maar ik vind het gezocht.filmkritiekenThe Dude-2817@http://www.dudeweb.com/Tue, 02 Feb 2010 14:17:40 GMThttp://www.dudeweb.com/show.php?view=movie&item_id=2817Veel beter dan Gomorra dit 'Scorsese-iaanse' drama over de gevangenis als Hogeschool voor Criminaliteit uit Frankrijk. In een Corsicaanse 'lik' komt de kleine Franse crimineel Malik in de greep van een stel zware criminelen voor wie hij in de gevangenis een klus moet klaren. Als beloning wordt hij door gangster-leider Luciani stukje bij beetje toegelaten in de groep. De bescherming van de dominante groep geeft de intelligente Malik binnen de muren grote vrijheden die hij op geslepen wijze ten volle benut. De balans van relatie tussen de kleine scharrelaar en de mafia-capo raakt langzaam maar geleidelijk meer in evenwicht. Un Prophète (2009) van Jacques Audiard is een grimmig en indringend portret van de gevangenis als leerschool met Malik (Tahir Rahim) als de beste leerling van de klas. De hoofdrol wordt meer dan overtuigend vertolkt door Rahim. Ook de andere rollen zijn zeer goed bezet, die van zware jongen Luciano door vaste Audiard-acteur Niels Arestrup. Filmmaker Audiard leverde eerder een proeve van bekwaamheid af met het hoogst originele film-noir drama Sur mes levres en De battre mon coeur s'est arrêté. Maar Un Prophète is wat mij betreft zijn sterkste film tot nu toe.filmkritiekenNomad-2817@http://www.dudeweb.com/Sun, 31 Jan 2010 20:03:47 GMThttp://www.dudeweb.com/show.php?view=movie&item_id=2827Verhaal mag bekend worden verondersteld: Snelle Jelle uit de reclamewereld en zijn mooie eega plukken de dag in de hoofdstad, Jelle tevens bij diverse bijslaapjes en blijft dat vooral ook doen als bij zijn vrouw kanker wordt geconstateerd. Niet zo mooi van Jelle... Kon me niet boeien, deze film, en met de tranen wilde het ook niet lukken. Atsma en Carice grijpen je gewoon niet. Veel te ongeloofwaardige Cosmo setting: Tè hip, tè design, geld speelt geen rol, een concubine die 3 uur per dag op de beurs handelt en daarmee haar schilderkunst financiert... pfffff. En bovenal: waarom is die dochter zo weinig in beeld? Daar draait dan toch alles om? filmkritiekenThe Dude-2827@http://www.dudeweb.com/Mon, 25 Jan 2010 00:49:02 GMThttp://www.dudeweb.com/show.php?view=movie&item_id=851Psychedelisch, filosofisch, surrealistisch, futuristisch en Kafkaësk verhaal over onze soms absurde technische- en adminstratiemaatschappij en hoe daar allemaal onderdeel van uit maken en er onder kunnen lijden. Rijpt als je hem vaker ziet. Bevat geniale verwijzingen naar onze geschiedenis, zowel cultureel als werkelijk. Sam Lowry is een wat dromerige apparatsjik in 'het systeem' die, geconfronteerd met het onrecht dat hij ziet, besluit het er niet bij te laten zitten en dit onrecht ongedaan te maken. Al doende wordt hij langzaam datgene dat hij in zijn werk juist moet bestrijden: Een staatsvijand. En zo loopt hij tegen de Kafkaëske muren van zichzelf en de zijnen aan. Tegelijkertijd wordt dit verhaal gelardeerd door enerzijds een dromerige verliefdheid op zijn eigen tegendeel (de ongepolijste, 'subversieve' Jill Layton, die de incarnatie is van zijn vrouw uit zijn dromen), en anderzijds zijn moeder, de in hoger kringen verkerende netwerkster die middels plastische chirurgie hoopt op een tweede jeugd. Alles in deze film heeft minstens 2 betekenissen. (wikipedia: apparatsjik) Bijna 5 sterren.filmkritiekenThe Dude-851@http://www.dudeweb.com/Thu, 21 Jan 2010 09:02:22 GMThttp://www.dudeweb.com/show.php?view=movie&item_id=2826Grimmig drama waarin het leven van een Engelse vrouw van Pakistaanse afkomst in scherven uiteenvalt als gevolg van de terroristische aanslagen van 11 september 2001. Yasmin (Archie Panjabi) is een jonge, intelligente en moderne vrouw die leeft tussen twee culturen. Thuis zwaait haar vader de scepter en gelden strenge regels. Als ze haar huis in een Noord-Engels plaatsje verlaat draagt ze steeds een hoofddoek en een zwarte jurk. Maar op haar werk komt ze altijd aan als een knappe jonge vrouw in jeans en een sexy t-shirt. Met haar collega en goede vriend John (Steve Jackson) vervoert de grappige en onbevangen Yasmin jonge invaliden in een busje. Tussen haar en collega John is een zekere chemie te bespeuren. Op haar werk en in de buitenwereld is ze gelukkig. Dat verandert als handlangers van Osama bin Laden de twin towers in New York binnenvliegen. Terwijl haar vader thuis de aanslagen veroordeelt, wordt de aanvankelijk goedlachse twintiger op haar werk met argwaan en haat bejegend. Thuis ontstaan ook problemen. Haar vlotte jonge broertje, die wat bijverdient door te handelen in wiet, raakt onder de invloed van radicale moslims. En dan is er nog een subplot. Door toedoen van haar vader is Yasmin in een schijnhuwelijk beland. Op papier is zij getrouwd met eenvoudige Pakistaan om deze aan een verblijfsvergunning te helpen. Tot overmaat van ramp woont de boerenjongen, die nauwelijks Engels spreekt, bij de familie in huis. Hun huis wordt binnengevallen door een anti-terreur-commando die haar nep-man verdenken van terrorisme. Tegen wil en dank verliest zij hierdoor uiteindelijk haar werk en haar goede vriend John. Toegegeven, het is een beetje veel allemaal, maar in de regie van Kenneth Glenaan is Yasmin (2004) een logisch en overtuigend verhaal over een jonge meid die buiten haar schuld - integendeel zou je zelfs kunnen stellen - enorm in de knel komt te zitten tussen twee culturen. Je wordt er wel boos van. Ondergetekende riep af en toe wat naar de tv als de heldin van deze benauwende en woedend makende film weer eens een tegenslag moest incasseren.filmkritiekenNomad-2826@http://www.dudeweb.com/Mon, 18 Jan 2010 13:23:49 GMThttp://www.dudeweb.com/show.php?view=movie&item_id=2825Luchtreizen als metafoor voor bindingsangst. George Clooney speelt in Up In The Air (2009) iemand die voor bedrijven mensen ontslaat omdat zij dit vuile werk liever aan een ander overlaten. Deze verwerpelijke praktijk wordt in Up In The Air op droogkomische wijze over het voetlicht gebracht. Voor zijn werk zit Clooney's personage Ryan Bingham 325 dagen per jaar in het vliegtuig. Hij slijt zijn dagen op vliegvelden, in huurauto's en hotelkamers. Naast het ontslaan van mensen geeft hij als goeroe levensplanning lezingen over hoe je je leven een andere richting kunt geven. Wat zit er allemaal in je rugzakje, is de vraag die hij zijn publiek voorhoudt. Hij verkeert in de overtuiging dat zijn rugzakje geen ballast bevat en dus leeg is. En dat dat het beste is. De vondst van regisseur Jason Reitman (Juno) om de serieuze kritiek op de ontmenselijking van het Amerikaanse bedrijfsleven op te leuken door een romance tussen Bingham een knappe blonde tegenhanger (Vera Farmiga) werkt in eerste instantie goed. Ze herkennen elkaar in hun kick op status. Ze ontplffen bijna van opwinding als ze het hebben over het aantal gereisde vliegkilometers en hun enorme verzameling premium goldcards die veelreizigers extra privileges verschaft. De film begint te trekken als het stel samen op een bruiloft belandt waar de hoofdpersoon wordt geconfronteerd met de betrekkelijkheid van zijn levensstijl. Aangename film. 3,5 ster.filmkritiekenNomad-2825@http://www.dudeweb.com/Fri, 15 Jan 2010 11:17:11 GMThttp://www.dudeweb.com/show.php?view=movie&item_id=2824Le Voyage du Ballon Rouge van Taiwanees Hou Hsiao Hsien is een ode aan de fRanse korte film Le Ballon Rouge uit 1956. Ook in de bijna drie keer zo lange, vrije bewerking uit 2007 volgt de regisseur een rode ballon door de ogen van een Parijs jochie. De jongen is het zoontje van Juliette Binoche die aan de kost komt door de stemmen van poppenkast-poppen in te spreken. Je zou deze film kunnen omschrijven als saai of als onthaastend. Van allebei wat, vind ik. Het leven van Binoche is niet bijster spannend, eerder alledaags. Door de camera van Hou volgen we de dagelijks wederwaardigheden van Binoche op haar werken in haar te krappe appartement. De kijker is getuige van woorden wisselingen tussen Binoche en haar ex en een vriend van de laatste, die in het appartement onder dat van Binoche woont maar de huur niet betaalt. filmkritiekenNomad-2824@http://www.dudeweb.com/Thu, 14 Jan 2010 18:04:33 GMThttp://www.dudeweb.com/show.php?view=movie&item_id=877Chinatown (1974) is een klassieke film noir van regisseur Roman Polanski. Privé-detective Jack Nicholson verdient zijn geld aan cliënten die hun partner verdenken van overspel. Bij toeval stuit hij op een groot corruptieschandaal waarbij het waterbedrijf in Los Angeles betrokken is. In een subplot raakt Nicholson verwikkeld in een amoureuze verhouding met de dochter (Faye Dunaway) van de grootste schurk in de film (regisseur John Huston). Ook met Diane Lad en regisseur Polanski in een cameo als de mesentrekkende 'dwerg'. Chinatown is een intelligente film over machtsmisbruik, corruptie en perverse hebzucht. Naast de uitstekende acteerprestaties is de film een lust voor het oog. Alles tezamen weet Roman Polanski knap een heerlijke sfeer te creëren. Ruim vier sterren.filmkritiekenNomad-877@http://www.dudeweb.com/Thu, 14 Jan 2010 17:38:54 GMThttp://www.dudeweb.com/show.php?view=movie&item_id=2823De beste film van het jaar 2009 volgens de Amerikaanse filmkritiek. De Nederlandse bioscopen vonden hem niet goed genoeg, dus hij wordt hier in februari 2010 direct op DVD uitgebracht. Door het grote kabelwonder heb ik de film voor jullie alvast kunnen previewen. En ik moet zeggen: het viel mij zwaar, want de spanning was niet te houden. Bommen ontmantelen is geen pretje, maar uiteraard moest er een oorlogsfilm komen waarin het alleen maar gaat over bommen ontmantelen.. en over wat de mensen drijft die hun leven op het spel zetten. Is dat alleen voor de anderen? Natuurlijk niet! The Hurt Locker is net zo fraai realistisch gefilm en goed geregisseerd en geacteerd als Jarhead. Maar biedt daarboven op een dosis spanning van heb ik jou daar. Kortom één van de beste films van afgelopen jaar, die schittert door afwezigheid op de lijst van de Volkskrant/Cinema.nl. Maar bij de Oscarnominaties staat ie er gewoon tussen, let maar op!filmkritiekenCamstar-2823@http://www.dudeweb.com/Tue, 12 Jan 2010 17:06:42 GMT